Omdat ik in mijn werkverleden vaak betrokken werd bij gezinnen,

waar een kindje met een beperking is,

maar ik er dan te weinig kon/ mocht doen,

ligt vooral dáár mijn hart.

Omdat ik al erg veel weet van hulpmiddelen, voorzieningen,

de soms (grote) woningaanpassingen die nodig zijn.

En omdat ik me de laatste tijd nog veel meer focus op informatie

rondom de zorg voor kinderen.

Kinderen met een fysieke beperking,

of die bijvoorbeeld bekend zijn met een verstandelijke beperking of ASS.

Kinderen in het ziekenhuis, of op zoek naar passend onderwijs.

Ik kan me als mantelzorgmakelaar in die gezinnen,

nu ook richten op de ouders, brusjes,

de oma's en opa's,

waar ik zo nuttig voor kan zijn.

Waar ik me in mijn werkverleden "niet mee mocht bemoeien".  

Want dat hoorde niet bij mijn werk,

dan moest ik verwijzen of zelfs afwijzen. 

Dat kan door de inzet van een een hulpmiddel,

of een aangepaste manier om te spelen, te sporten, te lezen.

Of door de inzet van een Pgb, voor de zorg die wordt geboden.

Of te zoeken naar anderen die een deel van de zorg kunnen overnemen.

Structureel of voor een weekendje of vakantie. Of via dagbesteding of een hobby.

Van een buggy, een tandem, een driewielfiets,

tot een elektrische rolstoel met orthese.

Van een douchestoel tot een aangepast bed.

Van een plafondlift tot deuropeners.

Aangepaste kleding en aangepast bestek. 

Voor de zorg thuis.

En ja, daar hoort ook bij, dat ik meehelp met de minder leuke dingen,

zoals die formulieren,

het zoeken naar de juiste instantie,

het uitpluizen van de plaatselijke sociale kaart.

Hoe moeilijk dat ook is, kan ik helpen zoeken

naar een geschikte woonplek,

als het thuis niet meer gaat.

Of tijdelijk een andere plek.

En regelen, wat daar allemaal bij komt kijken. 

Zorgen dat die overgang goed verloopt,

dat er logeermogelijkheden blijven.

Dat de hulpmiddelen van de gemeente

en de zorgverzekeraar mogen blijven.