- Published on
Een Pgb is een Persoons Gebonden Budget en komt in alle zorgwetten voor.
Maar in elke zorgwet gelden er weer andere regels voor.
Ik kreeg vaak de aanvraag in behandeling: "Ik wil een PGB".
Vaak omdat mensen dat als advies kregen, "vraag anders een Pgb aan".
Mensen rekenen zich vaak bij die gedachte al rijk.
Er zijn twee manieren, waarop je zorg/ hulp of een voorziening kunt krijgen.
Zorg in natura (ZIN) of een Persoonsgebonden budget (Pgb).
Dat noemen we de verstrekkingsvorm, in het vakjargon.
In het hele aanvraagproces hoort dit eigenlijk pas de laatste beslissing te zijn.
De hoge rechtbank, de Centrale Raad van Beroep,
heeft vastgesteld aan welke eisen
een zorgvuldig onderzoek van een gemeente moet voldoen,
in de Jeugdwet en de Wmo.
Zij moeten het hele 5 stappen plan volgen.
Er zal eerst vastgesteld moeten worden wat de hulpvraag is.
Waarom is er hulp of zorg nodig, wat is het probleem?
Daarna wordt bekeken, wat voor oplossingen er zijn.
Of iemand het zelf op kan lossen, wat ze mooi noemen, eigen kracht.
Er zijn hele boeken over geschreven, processen over gevoerd,
wat daar nu precies onder valt.
Mag er gekeken worden naar het inkomen? Kan iemand het zelf betalen?
In de Wmo mag dat niet, maar in de Jeugdwet wordt er, voorzichtig, wel naar gekeken.
Terwijl beide wetten door de gemeentes worden uitgevoerd...
In de WLZ en Zorgverzekeringswet is er geen financiële toets.
De gemeente mag een aanvraag ook afwijzen, als er voorliggende voorzieningen zijn.
Dat betekent dat de zorg ergens anders gehaald kan worden.
Dat je bij het verkeerde loket bent, zeg maar.
Laat me je helpen, het juiste loket te vinden.
Het scheelt je een hoop tijd, want elke aanvraag duurt lang.
Zonde, als je pas aan het eind wordt verwezen naar een ander loket,
en je weer helemaal overnieuw begint.
Als de eigen kracht niet voldoende is, kijkt de gemeente naar het netwerk.
De familie, de buren, vrienden kunnen het oplossen?
Omdat zorg geld kost, wordt dit natuurlijk grondig onderzocht.
Hulp binnen het gezin noemen ze gebruikelijke zorg.
Je kiest er bijvoorbeeld voor, om het huwelijksbootje in te stappen,
en je belooft elkaar "in voor- en tegenspoed".
Ook als ouders is het gebruikelijk,
dat je zorgt voor je kind, totdat die volwassen is.
De gemeente mag mantelzorg,
dus van de familie en vrienden,
niet "verplichten",
dat is niet "afdwingbaar".
Ze mogen er wel rekening mee houden, dat het er is.
Ze hoeven geen huishoudelijke hulp te verstrekken,
als er al iemand is, die het huishouden doet.
Als er echter een partner is, of een volwassen huisgenoot,
mag de gemeente wel bepalen, dat er geen huishoudelijke hulp wordt verstrekt.
Dat wordt dan van het gezinslid verwacht.
Als het gezinslid dat tòch niet kan, moet dat aangetoond worden.
Soms met een medisch onderzoek.
Een Pgb daarvoor inzetten, om die partner te laten betalen,
is vaak geen oplossing, omdat die het dan opeens wèl zou kunnen.
Maar er zijn wel mogelijkheden, om als gezinslid een Pgb daarvoor te krijgen.
Als er is vastgesteld, dat er zorg/ hulp of een voorziening nodig is,
dan wordt er bekeken of dat niet algemeen gebruikelijk is.
Iets is algemeen gebruikelijk, als het
niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking,
daadwerkelijk beschikbaar is,
een passende bijdrage levert aan de participatie en zelfredzaamheid
en dit financieel gedragen kan worden met een minimuminkomen.
Denk aan een fiets met een hulpmotor.
Of een thermostaatkraan in de douche,
of een verhoogde toiletpot.
Of een rollator, bij de zorgverzekering.
Hoewel het soms ook
bezuinigingsmaatregelen zijn.
Als de Wmo aan zet is, wordt er daarna gekeken of het
een algemene voorziening is
(georganiseerd voor de hele plaatselijke bevolking,
zonder dat daar een aanvraag voor nodig is),
een collectieve voorziening
(voor meer mensen tegelijk, zoals de taxibus)
of een maatwerkvoorziening (voor 1 persoon).
Binnen de Wmo kun je
alleen voor een maatwerkvoorziening,
een Pgb krijgen.
Laat ik als voorbeeld maar de rolstoel pakken.
Er wordt vastgesteld dat je moeite hebt met lopen.
Er zijn gratis rolstoelen via de uitleen te leen,
voor maximaal 6 maanden,
als de situatie tijdelijk is.
Dat is bij een tijdelijk probleem, dan voorliggend.
Voor af en toe, zijn er vaak rolstoelpools,
bijvoorbeeld via een verpleeghuis in de buurt.
Dat is een algemene voorziening.
Voor de scootmobielpool moet je vaak wel even gescreend worden,
dat lijkt dan meer op een collectieve voorziening.
Als iemand toch echt langdurig een eigen rolstoel nodig heeft,
kan deze aan de persoon worden verstrekt.
Er wordt dan een categorie rolstoel bepaald,
die past bij de persoon en de situatie.
En pas dan, komt de keuze tussen ZIN en Pgb.
Wil je dat de gemeente de rolstoel aan je (in bruikleen) geeft,
het leveren, de reparaties, de verzekering en het onderhoud helemaal voor je regelt?
Dan krijg je de rolstoel in natura (ZIN),
van de leverancier waar de gemeente een contract mee heeft.
Wil je liever zelf bepalen welke rolstoel je gaat gebruiken?
Bij welke leverancier je die koopt?
Dan vraag je om een Pgb.
Dan krijg je doorgaans het bedrag,
wat de gemeente zelf kwijt is,
bij hun vaste leverancier.
Elke gemeente hanteert weer andere berekeningen,
om de hoogte van het budget van een hulpmiddel te bepalen.
Elke gemeente heeft de vrijheid,
om eigen beleid te maken.
In principe heb je in de Wmo het recht, om te kiezen tussen ZIN of een Pgb.
Bij een rolstoel, of scootmobiel, krijg je dan eenmalig een bedrag,
waarmee je de aanschaf en het onderhoud, alles moet betalen,
vaak voor 5 jaar.
Je moet dan ook bewijzen,
dat je voor dat bedrag daadwerkelijk een rolstoel hebt gekocht.
Dit gaat over "een ding", iets tastbaars, zoals een hulpmiddel.
Voor een dienst, dus iets wat maandelijks wordt gefactureerd,
denk aan hulp bij het huishouden of individuele begeleiding,
krijg je het bedrag maandelijks.
Als je zelf wilt kiezen, welke leverancier/ zorgaanbieder.
In plaats van de organisatie,
waar de verstrekker een contract mee heeft.
In de Wmo, de Jeugdwet, de Wlz en de Zorgverzekeringswet
wordt dit maandelijkse bedrag niet rechtstreeks aan je uitbetaald.
Dit gaat via de SVB.
Klik voor meer info op de afbeelding.
Die moet controleren of alles wel goed gaat.
Zij ontvangen het geld en betalen dat uit aan de hulpverlener.
Toch wordt er vooraf door de gemeente,
het Zorgkantoor of de zorgverzekering bekeken,
of je wel in staat bent, om zo'n Pgb te beheren.
Je moet de 10 Pgb-vaardigheden hebben.
Vroeger was een test verplicht,
tegenwoordig wordt het besproken.
Meer info?
Klik op de afbeelding.
Of iemand in je omgeving kan het Pgb voor je beheren.
Die mag daar geen geld voor vragen.
Er moet aangetoond worden dat iemand de juiste zorg kan vinden,
kan organiseren, bijsturen, laten vervangen,
de administratie kan voeren.
In de Wlz bespreken ze dat in een Bewust Keuze Gesprek (BKG).
Er moet bij een Pgb voor een dienst,
altijd een persoonlijk plan worden ingediend.
Ik help je graag met het opstellen van zo'n plan.
Ik heb er een mooi zorgmomentenoverzicht voor gemaakt!
In de Zorgverzekeringswet wordt er duidelijk gesteld,
dat er alleen een Pgb wordt verstrekt, als het ZIN aanbod niet voldoende is.
Ook bij gemeenten en zorgkantoren moet er goed onderbouwd worden,
waarom je een Pgb wilt.
Zeker bij zorggezinnen, is een aanvraag Pgb bij een gemeente ingewikkeld.
Vooral als je als ouder, voor jezelf,
de zorg die je zelf biedt,
een Pgb aanvraagt.
Omdat je dan moet verdedigen,
dat die zorg niet gebruikelijk of bovengebruikelijk is.
In de Wlz ligt dat anders.
Ik help je graag bij het regelen van een Pgb.
Ik weet ook de voor- en nadelen.
Op de korte en de lange termijn.
Laat me aub met je meedenken!
Want een Pgb is echt niet altijd de juiste oplossing!
Wil je delen of reageren? Bezoek de reactie pagina of gebruik: